Ontstaansgeschiedenis 8 maart, Internationale Vrouwendag

Brood-en-Rozen-Song-Cobi-Schreijer

Hoe zat het toch ook al weer met de ontstaansgeschiedenis? Feiten op een rij. 1907 was de eerste Internationale Vrouwenconferentie in Stuttgart. Op 8 maart 1908 gingen duizenden vrouwelijke textiel arbeiders in New York de straat op, ze protesteerden tegen slechte werkomstandigheden en riepen de poëtische leus: 'Wij willen Brood en Rozen". In 1910 vond de tweede internationale vrouwenconferentie plaats in Kopenhagen. Hier werd besloten ieder jaar Internationale Vrouwendag te vieren. Nederland vierde Internationale Vrouwendag voor het eerst in 1912 op 12 mei. De Verenigde Naties erkenden in 1978 pas 8 maart als Internationale Vrouwendag. Wat ook opvalt is dat er verschillende lezingen zijn over de precieze datum van die staking.

In 2010 ontstond, op basis van eigen inspiratie/observatie, het idee om stichting Brood en Rozen op te richten. Aanleiding? We werden gevoed door allerlei, niet inclusieve 8 maart uitnodigingen in relatie tot economische kansen. Dat was de trigger. Naar aanleiding daarvan wilden we weten waar die 8 maart eigenlijk over gaat. We ontdekte dat 8 maart eigenlijk over Solidariteit gaat. Zo kwamen we terecht bij de diepere betekenis van Brood en Rozen. Op basis van die brandstof uit het eigen leven gegrepen ontstond het idee om stichting Brood en Rozen op te richten. Inclusiever & zoeken naar het creëren van Gelijke kansen door het leggen van nieuwe dwarsverbanden en hierdoor boorden wij creatieve energie. Vanaf dat moment, het is dan nog steeds 2010, organiseren we kleinschalige sessies en gingen we opzoek naar mensen die ons verhaal verder konden brengen. Eén van die mensen bij wie we aan tafel zaten was Hedy d'Ancona. In die periode was het in Nederland rondom 'Brood en Rozen' best stil. Er waren geen (actuele) vrouwenactiviteiten te vinden die de poëtische leus Brood en Rozen droegen. Feminisme ging, inmiddels, over hele andere thema's. Wij vonden het onterecht. Later kwamen we erachter dat er in 1975 een vrouwengroep met de gelijknamige poëtische verwoordde leus is geweest. Achtergrondinformatie werd in 2019 geplaatst. In 2012 hadden wij eindelijk genoeg financiering bij elkaar verzameld en onze levenservaring werd omgezet in brandstof en zo werd de stichting ook administratief formeel. 'Emancipatie is te vergelijken met een handgeweven wandtapijt. Iedere generatie weeft met een andere kleur en een ander inslagdraad zijn aandeel in het tapijt, (Nora Kasrioui, december 2012 Dagblad Trouw en Opinie Pagina Joop.nl)', in navolging van de 'Brood en Rozen-vrouwen van destijds' houden wij ons, als de andere generatie zich bezig met de 'vrouwelijke textielarbeiders van nu'. Op onze eigen manier weven wij een ander type draad door de geschiedenis van 'Brood en Rozen'.

We danken de vrouwen, de eerdere generaties, de feministische zusters, voor het grote werk: ten dienste van de vrouwen van toen én die na hen gekomen zijn. Wij buigen diep. En zoals altijd, ook dit keer in liefde.